In dit project wil ik een aantal facetten van het mensenleven laten zien.

De aanleiding voor deze serie was mijn Oma. Ik heb haar geportretteerd in het verzorgingshuis waar zij woonde. Haar leven was op het laatst begrensd tot bed en rolstoel. Communicatie was bijna niet meer mogelijk omdat ze dementeerde en vrijwel blind was. Wat nog rest zijn herinneringen aan een sterke vrouw. Mijn oma is in maart 2006 overleden. Dit project draag ik aan haar op.

Tijdens het leven is een mens grotendeels afhankelijk van zijn/haar lichaam. Wanneer het lichaam zijn grenzen bereikt heeft, dan heeft dit vaak grote gevolgen.

De kracht, maar ook de zwakte van het lichaam, bepalen voor een groot deel de kwaliteit van ons leven.

De begrenzing manifesteert zich soms zichtbaar aan de oppervlakte maar zit ook vaak onzichtbaar verborgen in het lichaam.

"Zonder leven is er geen dood, zonder kracht geen zwakte en zonder vreugde geen verdriet".

De bloei en verval van de mens en het menselijk lichaam zullen dan ook de centrale thema's zijn in deze serie.